WWW

Even lekker thuis zijn...

Het laatste deel is in gegaan, we zijn er dan nog wel niet maar als deze 7 uur vliegen erop zit zijn we in Australië.

September 5/6

Onder het vliegen kan je wat slapen of gebruik maken van de entertainment set die in ieder stoel zit. Heerlijk even een filmpje kijken of wat muziek luisteren zelf games spelen behoort tot de mogelijkheden. Dus een spelen met de afstandbieding en je hebt een hoop lol. Totdat je ze heerlijk zit te spelen er een kreet komt dieje wel vaker hebt gezien;'' out of memorie,please close.......'' en dan begint het pas echt spannend te worden. Na een soort reboot zie ik in eens een bekent logo WIDOWS CE is rebooting System, ik zie in een flits allerlei IP adressen voorbij komen en begin me nu toch enig sinds een beetje bang te maken bij de gedachte dat dit vliegtuig op WINDOWS CE vliegt. Ik zie het allemaal al voor me de piloot die op de reset knop drukt en alle meter blanco gaan en de mannen voorin een beetje door het configuratie scherm heen scrollen om nog wat dingen te wijzigen, en de copiloot onderhandelt met de helpdesk van Microsoft. Gelukkig ik wordt op tijd wakker, en besef me dat het rebooten van mijn entertainment set echt was en dat de rest gedroomd was.

Op naar Brisbane en dan een uurtje of 7 hangen op de luchthaven om het laatste stukje te vliegen naar Hervey Bay

Het vliegen naar Brisbane was een makkie, het wachten was wat minder ruim 6 uur is toch redelijk lang. Gelukkig konden we wat internetten en even lekker wat lezen. Het vliegtuig naar Hervey Bay was een 80 persoons prop vliegtuig, het vliegen viel reuze mee, het was redelijk stabiel. Binnen 45 minuten waren we op de plek van bestemming, met de shuttle bus zaten we al snel in ons motel en konden we eindelijk ons even opfrissen. Snel even langs de supermarkt om een ontbijtje voormorgen te scoren en daarna de tas in pakken voor de tour op Fraser Island. Nadat we alles hadden ingepakt en we helemaal klaar waren vielen we beide als een blok in slaap, we hebben het weer gered, we zaten al weer in het ritme van Australië.

September 7,8 en 9

S'morgens werden we opgepikt bij ons motel door Steve de tourguide voor de komende drie dagen. Steve zou zo een kopie kunnen zijn geweest van een karakter uit de 17 eeuw, zeg maar een kopie van Van Diemen. Na nog een pick-up bij een ander hotel, gingen we op weg naar de ferry voor de overtocht, de boot had veel weg van een landingsboot en dat was logisch want we werden afgezet op het strand waar ons voertuig klaar stond voor de komende drie dagen. Verrassing was erg groot toen we door hadden dat we maar met zijn vier op de tour zouden wezen en dat het voertuig een dikke Nissan patrol was en dan bedoel ik de luxe uitvoering. Fraser Island kent geen verharde wegen, alles is zand, zand en nog eens zand, dat betekend dus drie dagen offroad rijden, 4x4 paradijs ;-).

Onze mede tourgangers waren beide met pension en hadden geld zat, geen onaardige mensen maar wel op de verkeerde tour. In de afgelopen drie dagen hebben we veel van het eiland gezien en Steve heeft absoluut zijn best gedaan om zoveel mogelijk te vertellen over het eiland. De accommodatie was echt super een grote twee persoons tent met een prima zitruimte en een aparte ruimte om te slapen, inclusief een twee persoons opgemaakt bed.

De tour was erg leerzaam, maar alles valt en staat met de guide en eerlijk is eerlijk drie dagen offroad rijden is erg veel, zelf voor ons die wel wat gewend zijn. Onze mede reizigers Kieth en Jenny waren aardige australischers en wisten ook best aardig wat te vertellen over planten en dieren, maar ik denk dat zij nog meer luxe hadden verwacht.

GESCHIEDENIS EILAND NEER SCHRIJVEN.( houtwinning,swampies,dingo's)

September 10

Heerlijk een dagje vrij, en het is 07.00 uur en ik zit gewoon te kijken naar BVN tv op een Australisch zender, ik moet even wakker worden ik hoor gewoon Nederlands op een tv in een motel kamer 15000 km ver weg van ons huis. We gaan vandaag even Hervey Bay verkennen en misschien nog een tripje maken. Het is gelukt we hebben een trip geboekt op the Awesome een highpowered boat, die ons snel naar de mooiste walvis kijk plekjes kan brengen. We vertrekken om 10.30 uur en we hebben dus nu even tijd voor een brunch in haven de van Hervey Bay in een cafeetje met de naam Balaena, en complimenten aan de koffiemachine, de koffie is geweldig. De eerste echte bak koffie in Australië, nee dat is niet helemaal waar want de koffie die wij konden zetten in het basiskamp op Fraser Island was ook goed. De boot was inderdaad super snel, kan ook niet anders met 4 x 300 PK Suzuki motoren er achter, snap nu ook wel waarom deze firma drie trips per dag kan doen. Het kijken naar deze grootste dieren ter wereld is een adembenemend gezicht, het zijn grote nieuwsgierige reuzen. Ik kon me niet helemaal aan het feit ontrekken dat ze toch wel een beetje schrikken van de boten, hoewel de schippers beweerde van niet, viel het op dat twee spelende walvissen direct stopte toen de boten dichterbij kwamen. Echter kort daarna gingen ze rustig verder met hun rollen en staart slaan. Deze middag is er een om niet te vergeten, iedereen zou in de gelegenheid moeten zijn om dit te kunnen aanschouwen misschien zouden we dan nog beter nadenken hoe we omgaan met de natuur. We zitten nu heerlijk even op ons terrasje achter de motel kamer, te genieten van wat chips en een drankje. Na de heerlijke brunch van vanmiddag houden we het avond eten simpel broodje, cup schoepje en wat salade. Morgen weer een reisdagje voor de boeg, s'morgens eerst van Hervey Bay naar Brisbane en dan s'middags pas verder naar Adelaide, hier komen dan de laatste lange wachturen aan bod. We gaan zo nog even nadenken over wat we zoal de komende tour nodig hebben en vervolgens dit alvast maar in de kleine weekend tas stoppen.

September 11.

O eps dat was schrikken vanmorgen. Gisterenavond heb ik denkelijk de wekkerradio op de verkeerde tijd gezet dus deze ging een uur te vroeg af, dit niet wetende stonden we dus gewoon op en vermoede we na het raadplegen van het horloge dat er ergens iets niet klopte. Dus wat doe je in een dergelijk geval dan zet je de tv aan en probeer je uit te vinden hoe laat het is. De klok van een ochtend programma gaf netjes 05.10 aan, nog steeds niet overtuigt heeft Sandra op straat even iemand aan gesproken en die bevestigde dat het inderdaad pas 05.30 inmiddels was. We zijn er lekker vroeg bij heden morgen, ach kunnen we op ons gemak even een ontbijtje doen. Waar we nu wel achter kwamen, is dat er in Hervey Bay om 05.30 al een heleboel mensen op straat zijn. Op dit moment hebben we de komende tour bevestigd en is de waarbenjij pagina weer bij gewerkt. We zijn aan de laatste lange wachturen bezig, we vermaken ons nog wel even deze laatste paar uurtjes. We verblijven op dit moment in het eet gedeelte van de luchthaven en kijken heerlijk rond naar de mensen al daar, op het nieuws is net iets over een bus in Sydney die onderzocht wordt door de police op explosieve. Ik heb het nog niet helemaal kunnen volgen maar het ziet er naar uit dat er al een explosie is geweest, je vraagt je toch af of dit toeval is of niet op 11 september. Op dit moment wordt het weer drukker er zijn weer een aantal vluchten binnen gekomen, je merkt dat gelijk in dit gedeelte van de luchthaven.

September 12.

We worden om 07.15 opgepikt en voordat loop ik nog snel even naar een 24/7 winkel om daar een vers broodje te kopen. Na de pick-up rijden we naar de Adventure shop om daar de rest op te pikken. Na een 1/2uurtje wachten vertrekken, we doen er eigenlijk wel een tijdje over om de stad uit te komen, maar uiteindelijk lukt het. Adelaide is groot en onhandig, geen stad waar ik zou willen wonen, lijkt wel Amsterdam. De rit die we vandaag maken is zo'n 420 km naar de Flinders Range. We verblijven op een kampeer plek van Wilpena een groot resort met aardig wat mogelijkheden voor overnachtingen. Heerlijk we kunnen vannacht weer eens lekker in swag liggen. Na het eten ( Fish en chip of lasanga ) hebben we een introductie rond bij het kampvuur, krijg wel het idee dat de groep een beetje bij elkaar past.

(mark/kristine / fran /andre )

September 13.

Na een koude nacht in de swag, was het opstaan een soort aangename verrassing, zeg maar het bounty effect.

De groep is nu een beetje dichter bij elkaar gekomen, iedereen kent elkaar een stukje beter. We kunnen kiezen tussen uitslapen of een wandeling maken, iedereen kiest voor de wandeling. Er zijn twee verschillende, zware en een iets minder zware, Sandra neemt samen met een Engelse die iets makkelijker route, de rest van de groep de moeilijke en zwaarder versie. De beide wandelingen waren de moeite waard, niet veel dieren gezien. Het uitzicht van de zware wandeling was echt super, vergeleken met de wandeling die we gemaakt hebben in WA. Bij terugkomst staat de lunch al klaar en kunnen we direct aanvallen, wraps en natuurlijk de benodigdheden om deze aan te vullen. Na de lunch gaan we weer op pad richting het onderkomen voor de nacht. We slapen dit keer op een slaapzaal, dus dat kan lachen worden. Het gebouw waar we verblijven is een oud maar goed onderkomen. We hebben vandaag niet echt veel gereden,100km is hier helemaal niets. Vanavond heerlijk BBQ, en genieten van prima omgeving.

September 14.

Vanmorgen redelijk goed op gestaan, en dan bedoel ik niet koud gehad maar wel behoorlijk wat nekpijn, zolang het daar maar bij blijft en niet om slaat in hoofdpijn. We hebben gisterenavond nog wat leuke spelletjes gedaan met de andere groep en nog wat zitten kletsen. We zijn een van de eerste die op zijn en hun ontbijtje doen, tijdens het ontbijt nog even wat gepraat met Manon een Nederlandse tourguide van de andere groep. Na het ontbijt hebben we de keuze om de bus naar beneden te gaan of met de mountenbike, ik ken mezelf dus ik neem de bus. De rit van vandaag gaat over alleen maar gravel en dus een hoop geschut en getril aan de billen. We bezoeken een aantal bezien waardigheden langs de weg (kunst) en brengen een bezoek en TALC ALF (internet, warm water poelen) we eindigen in William creek erg bekend om de miljoenen vliegen en de pub. Wij blijven bij het kamp de rest gaat naar de pub, ze hebben geluk er zijn cowboys voor een soort rodeo, dus dat kan gezellig zijn.

September 15.

Het was inderdaad gezellig gisterenavond, te minste als je de verhalen mag geloven. We waren weer als eerste wakker, wij lagen er natuurlijk al vroeg in dus dat is logisch. We zijn meer de ochtend mensen, na de douche hebben we het ontbijt klaar gezet voor iedereen. Ook nu weer liepen we weer voor op de tourguide, zelf Bullfrog was een beetje verbaasd dat na het ontbijt iedereen zijn swag had opgerold en dat het kamp al aan kant was. We hadden dus nu even lekker de tijd om te kijken naar de Ringers en hun paarden ( koe door een parcours......). De rit die we vandaag hebben gemaakt was niet een erg lange rit, maar wel weer een over de bekenden stoffige hobbelige wegen. We hebben een stop gemaakt bij de dogfench, het langste hek werk denk ik op deze aardkloot. We zijn uiteindelijk belandt in Cooper Pedy, het meest bekende opaalmijn stadje in Australië. We hebben beide wat gekocht, na een bezichtiging van een huis onder de grond wat tevens dienst doet als een museum en juwelier. Opaal is ook wel een heel apart gesteente (uitleg geven), en je wordt er toch een beetje hebberig van. Het stadje Koper Pedis doet mij niet echt veel, het is erg warm stoffige en er staat altijd wind Kan mij ook geen voorstelling maken hoe het zou zijn om te werken, wonen en leven, alleen voor een paar waardevolle stenen. We hebben snel even wat boodschappen gedaan en we zitten nu de dagboeken te schrijven, vanavond met z'n alle naar de Pizza Bar en dan bijtijds er in, morgen echt vroeg op, vijf uur is voor sommige erg vroeg dat kan ik je wel vertellen.

September 16.

Het was zoals te verwachten voor een aantal toch wel erg vroeg, maar het is toch gelukt om op tijd weg te rijden uit Copper Pedy. We hebben ontbijt gedaan bij de Break aways, niet erg indruk wekkend maar wel koud. We hebben vandaag behoorlijk wat kilometer af te leggen, en dat is toch best wel vermoeiend, we hebben redelijk wat stops, mede doordat we langs de Stuart Highway een aantal Wegdetail Eagle zien, ze hebben ontbijt langs de weg( roadkill kangaroo ) Na een lunch stop bij de grens van SA en NT, gaan we verder naar het de volgende stop bij een roadhouse om daar afscheid te nemen van Karyn, zij neemt de bus die direct naar Alice doorgaat. Wij eindigen in Ayers Rock Ressort, waar wij twee nacht verblijven. Voor de verandering hebben we weer een BBQ, het bereiden van het diner gaat voorspoedig totdat Bullfrog in een stukglas stapt en heel droog roept dat hij denkt dat hij wat in zijn voet heeft zitten. Nu dat klopte inderdaad, er was een stuk glas dwars door zijn schoen in zijn voet gestoken, het was dus best wel serieus. Het zag er naar uit dat dit einde oefening was voor de tourguide, gelukkig na een telefoontje was zijn baas snel te plaatsen en werd hij even naar de lokale arts gebracht. Tja, en wij hebben toen maar de BBQ afgemaakt en zijn toen maar gewoon gaan eten. Het koste weinig moeite, want iedereen kan goed met elkaar opschieten en met een klein beetje leiding is alles best wel snel voor elkaar te krijgen. Nadat wij klaar waren met het diner, kwam Bullfrog met zijn baas weer terug met de mededeling dat hij de tour volgens de dokter gewoon af kon maken, wij zouden ook niets liever willen. De avond brengen we door met (verhaal travis/Cecil en nog wat ander tourguider)

September 17.

We hebben de nacht weer doorgebracht in swags en het is hier gelukkig warmer dus dat slaapt het een stuk beter. De dag begint lekker met een vroeg ontbijtje en de zonsopgang bij Uluru,na de zonsopgang doen we de rondgang om Uluru en hebben we tijd voor een kijkje in het bezoekerscentrum. Ik ben er snel weer uit, we kennen het natuurlijk al, maar wat mij het meeste pijn deed, was de display van een viertal Aboriginal vrouwen die zaten te schilderen in de artgallerie. Dit was helemaal verkeerd, ik snap best dat ze daarmee een centje kunnen verdienen maar zet er dan een aantal echte kunstenaars neer en niet deze vrouwen (?!?!?!?!?!?).

De rest van de middag hebben we vrij, deze brengen we door bij het zwembadje. Het water van het zwembad is kouder dan het water wat uit de kraan komt, dus even erin en er snel weer uit. In de namiddag gaan we weer terug naar Uluru om de zonsondergang te zien, bij terugkomst hebben we diner en nog even een gezellige avond.

September 18.

Vandaag hebben we uit kunnen slapen en na een rustig ontbijt zijn we vertrokken naar Kata Tjuta. Het was al snel erg warm, en daarom was na 11 uur de Valley of the Winds gesloten. Wij waren gelukkig op tijd, dus wij hebben hem kunnen wandelen, geen gemakkelijke wandeling maar wel erg leuk om te doen. Wederom mijn diepe respect voor Sandra heeft het toch maar weer gedaan, omhoog, omlaag in deze hitte is erg vermoeiend.

Na de lunch, zijn we weg gereden richting King Canon, tussen door een koffie stop gemaakt. Daar werd ik per ongeluk aangezien voor een gids en kreeg ik haast mijn koffie gratis, maar ik was natuurlijk weer te eerlijk. Ondanks dat kreeg ik de koffie als nog gratis op kosten van ATA en Bultrug, ( koffie twin Bullfrog )

We zijn nu aan gekomen in het kamp, en ik heb net een damper gemaakt in een bushoven, eindelijk echt Australisch koken.

September 19.

Kings canon/ Tilly/ wandeling met een andere groep/ over organiseren stressen/ rit over dirt road / weer zien met Norma / uit eten en afscheid nemen.

September 20.

Ti trea / Telegraph station /nieuwe groep.

Een vroege start wederom, maar we mogen nog niet klagen de meeste van onze ochtenden op de 8 daagse tour waren best goed geweest. Nadat iedereen ingestapt was op naar de shop even inschrijven en we gaan op weg. De eerste stop is de Capricon, even de bekende foto's en op naar Ti Trea. Een stadje waar we een stop maken bij een art galerie en waar ze tevens hele goede koffie maken. Sta in de shop nog even te twijfelen met de aankoop van een didgeridoo, maar wetende dat we voor Darwin nog langs de Didge Hut komen laat ik hem toch maar staan. Volgende stop een oud telegraaf kantoor met de daarbij behorende gebouwen, vervolgens een lunch bij een bekende ufo site. Grappig om te lezen hoe men om gaat met heel veel UFO nieuws. De reis komt na een paar uurtjes rijden in het meest vreselijk dorp wat ik ooi heb kunnen bezoeken Tennant Creek. We overnachten bij Banka Banka, waar we vervolgens rond een uur of zeven kunnen kijken naar een foto reportage en kunnen luisteren naar iemand de vertelt over het runnen van een boerderij ( ter grote van de provincie Utrecht ) in Australië.

Na de voorstelling hebben we de rest van de avond doorgebracht bij het kampvuur.

September 21 vrijdag

Het is weer redelijk uitslapen, half zeven is geen slecht tijd om op te staan, het is hier in het noorden dan al knap warm aan het worden. We zettenkoers richting Katherine, maar de eerste echte stop die we maken is bij Daley Waters Pub. Daar hebben we ook onze lunch en spelen we een spelletje straat bowling na de lunch. We rijden snel nog even een rondje op het eerste internationale vliegveld van Australië en vertrekken dan richting Matarenka Hot Springs. We twee uur de tijd om even bij te komen in de warm waterbron. Onderweg naar Katherine stoppen we even voor een bus die geen diesel meer heeft en eigenlijk om hulp verleggen zit, met onze jerrycan en wat hulp van een andere automobilist kunnen ze weer verder. Een stop in Katherine duurt iets langer en aan gekomen bij ons kamp ontdekken we dat we naar een ander kamp moeten, het diner is wel extreem laat geworden. Rond een uur of negen is het diner genuttigd en is de afwas gedaan en geef ik bij het kampvuur nog wat didgeridoo lessen.

September 22 zaterdag

Katrherine Gorge, bij werken dagboek,

September 23 zondag

We waren er weer vroeg bij vandaag, de bus was prima op tijd en de groep niet al te groot, eigenlijk de groep van Alice <-> Darwin maar dan zonder een aantal behoorlijk aanwezige. Na het inchecken bij het kantoor van ATA waren we al snel op weg naar de eerste bestemming, een plek waar wij in 2001 al waren geweest en waar ik mijn eerste didge kocht. Daarna direct door naar de eerste en de tweede zwempartij, heerlijk even bij komen bij de (???????????) waterval en de cascades van Bully Rockhole. Na de lunch die voor de verandering niet uit hamburgers of rappes bestond maar heerlijke hotdogs zijn we over de hobbelige wegen richting de Mary River gegaan voor een boottocht. De uitleg van de gids in de boot en de tocht waren erg leuk. Veel vogels en diverse krokodillen gezien in de billabong(eigenlijk de Mary River). Onze gids is een van de oudere rotten in het vak en dat is wel te merken hij weet veel is best wel goed georganiseerd. We verblijven op Point Stuart Wilderness Lodge, een plek waar ik zeer goede herinnering aan heb. Helaas die herinnering zullen wel herinneringen blijven, Kevin de Aboriginal waar ik mee didgeridoo gespeeld heb is vorig jaar overleden en zins dien worden er geen corroboree meer gehouden, alles wat er over gebleven is de plek waar het kampvuur was. Voor mij persoonlijk een beetje een triest moment.

September 24 maandag.

Ja, hoor het was weer zover, we waren weer vroeg uit de veren. Om half zeven reden we weg uit ons overnachting kamp, voor een aantal van de groep blijft het even wennen. Zeker voor de mensen die dit nog nooit gedaan hebben. Wat je niet met vergeten is dat je het meestal s'avonds niet echt laat maakt, dus het vroegen opstaan, valt dan eigenlij wel mee. Vandaag zijn we maar op twee plaatsen geweest, als eerste naar Ubirri om te kijken naar veel rotsschilderingen al waar wij van onze gids weer een mooie en begrijpelijke uitleg kregen over de schilderijen. Als je er goed naar kijkt en je een beetje gevoel hebt voor oudheid, krijg ik toch een gevoel van dat niet alles zo oud is als men denk of ons wil laten geloven. Na de schildering naar de top van Ubirri om een 360 graden overzicht te kunnen aanschouwen van het landschap al daar, daar waar ook Mick Dundee zijn land liet zien. De tweede stop was als eerste een pittige klauterpartij over wat rotsen om uit te komen op een mooie stille plek met een heerlijk koel water (Barramundi Gorge), je moet er wel wat voor doen maar dan heb je ook wat. Al dit moois mag zich dan wel in een park bevinden de stukken die je moet rijden om dit alles te kunnen zien blijven enorm. Gisterenavond heerlijk een BBQ gehad nu was het tijd voor Thaise Kip met rijst en groente. Na het eten nog even wat babbelen over het programma van morgen en de tijd die we weer op moeten(05.30) gaan weer vroeg het mandje in. We slapen in de bijna bekende tenten en op een camping zoals alleen Australië die kent. Alles erop en eraan inclusief, bar, zwembad en goede sanitaire voorzieningen.

September 25 dinsdag.

De laatste dag al weer, en een hoop kilometers vandaag. Er is maar een plaats waar we vandaag naar toe gaan en dat is Jim Jim een goed plek om te zwemmen en een goede lastige wandeling ernaar toe. Natuurlijk zijn we er al weer vroeg bij en zijn dan ook bijtijds op locatie, dit moet haast wel want anders is de wandeling naar het zwemparadijsje haast niet te doen. De wandeling lijkt nog net meest op het verplaatsen wat een rock walibie doet, we springen half lopend van de ene rots naar de andere en komen dan aan bij het plaatselijk zwembad. Een groot rond basin die in de rotsen verscholen zit doet onze wandeling snel vergeten. Na de zwempartij de wandeling terug en de lunch, zijn we op weg naar Darwin een behoorlijk rit van 240 km over een stuk dirtroad van een 90km en de rest asvalt. De laatste stop die we maken is de didge hut, een leuke didge en art shop langs de weg richting Darwin, helaas kan ik niet vinden wat ik zoek, koop nog wel even een setje clapstick voor mijn didge maatje Marc. Nadat we iedereen bij zijn hotel/hostel of wat dan ook afgeleverd hebben, zijn wij als laatste aan de beurt, we nemen afscheid van Bevan onze gids van de afgelopen drie dagen (veranderigen Kakadu!?!?)

September 26 woensdag.

Eindelijk tijd om uit te slapen, ja precies tijd om uit te slapen dat wil niet zeggen dat dat dan ook gaat lukken. Inderdaad het lukte dus niet om half zes waren we wakker en om zeven uur zaten we al aan het ontbijtje. De rest van de dag hebben besteed aan de was, boodschappen, beetje zwemmen en de webpagina geüpdatet. S'avonds hebben we lekker de BBQ op de veranda uitgeprobeerd en zijn we bijtijds naar bed gegaan. Toch nog wat vermoeid van de afgelopen tours zullen we maar zeggen.

September 26 woensdag.

September 27 donderdag

Vandaag konden we wat langer blijven liggen en hadden we ons heerlijke ontbijtje om een uur of acht. Sandra was vast besloten om vandaag bij het zwembad door te brengen, en ik kan toch niet stil zitten dus ben ik even de stad in gelopen. Kon ik gelijk even mijn krantje halen en een stubbie holder, want die biertje hier worden buiten de koelkast toch wel heel erg snel warm. Gelijk maar even een email geschreven naar onze Engelse vrienden en langs het VVV gelopen voor de informatie over de bussen al hier. Na mijn uitje in de stad even iets lekkers gehaald voor bij de koffie en na de koffie ook maar het zwembad op gezocht. Heerlijk even kunnen kletsen met wat Ozzie's, waaronder een jongen uit Melbourne en al snel kwamen we er achter dat onze beide landen toch best wel veel dezelfde problemen kennen. Ook hier kreeg ik de zelfde vraag en opmerking, ik was meer Australiër dan de meeste stads Australiërs en waarom ik hier nog niet woonde. Toch weer leuk om te horen. Na de middag thee wilde we richting Mindle Beach lopen, maar werden helaas tegen gehouden door een lokale regenbui, of moet ik zeggen de eerste moesson bui. Na de bui de schoenen aan en wandelen richting de market, daar aangekomen kregen we eerder het idee dat deze was afgelopen dan dat ze nog aan het op bouwen waren. Helaas geen markt dit keer het had er zo gespookt en er werd nog meer voorspeld dat de meeste eieren voor hun geld kozen en vertrokken. Dan maar weer terug naar het huisje om de BBQ te voorzien van een overheerlijke pizza. Er valt inderdaad nog veel meer regen, zal dit het begin zijn van ons eerste regenseizoen in Darwin die we mee kunnen maken. Het biertje blijft nu langer koud of drink ik hem sneller op, na de vakantie maar een beetje veel gaan sporten en wat minder bier, want ik geloof dat Sonja Bakker anders weer een boek gaat verkopen.

September 28 vrijdag.

Het was goed wakker worden rond een uur of half zeven, heerlijk ontbijtje gedaan en toen richting het busstation gelopen, om daar de bus te nemen naar een groot overdekt winkelcentrum(Casurina shopping centre) in de buitenwijken van Darwin. We kunnen een ding met zekerheid vaststellen het openbaar vervoer is hier niet duur, met z'n tweeën 8 dollar heen en terug. De bussen zijn comfortabel en rijden lekker op tijd. Kan Nederland nog eens een voorbeeld aan nemen. Het herbergt 177 winkels, waaronder een aantal juweliers, kleding en schoenenwinkels en nog wat andere lokale groot heden, zeg maar de Australische versie van de Action en de Lidle ofzo. Sandra kon eindelijk twee paar Crocs kopen en ik kon even lekker rondkijken in een aantal boeken winkels. Op het eetplein, zoals wij dat hier noemen, hebben we nog even lekker genoten van een heerlijke bak koffie, een eetplein is een verzameling van diverse eetgelegenheden die samen gebracht zijn op een centrale plek in het winkelcentrum, weer zo'n slim idee. De middag hebben we maar weer doorgebracht in en rond het zwembad. Vlak na het avond eten, dat bestond uit een afhaalmaaltijd van de plaatselijke wokboer, werd het binnen een 10 minuten aarde donker en vielen wederom enorme buien naar beneden. Het is nu een klein beetje voor te stellen wat voor een soort weer het hier is tijdens het regenseizoen. Er viel binnen een uur meer dan 38 mm water, en dit is dan maar een avond moet je in denken al dit elke dag gebeurt tijden het regenseizoen. Je kan je er pas een idee van krijgen als je dit hebt gezien. Nog even heerlijk een frisse duik genomen tijdens de regen, daarna als een blok in slaap gevallen.

September 29 zaterdag

Het is de dag van de grote finale om het kampioenschap van de AFL( australian football ) en dat betekend volle kroegen en verlaten straten. Nu vallen die verlaten straten hier nog wel mee, maar de kroegen zitten wel vol. Wij hebben s'morgens nog even wat boodschappen gedaan en natuurlijk even het Internet café bezocht. S'middags San bij het zwembad en ik heb heerlijk footy gekeken, helaas het was geen echte wedstrijd, Geelong liep gewoon over Adelaide heen. De eindstand was dan ook 165-37, maar ik moeten zeggen wel even leuk om het te zien, dit vreemde spelletje. Na de wedstrijd nog even een duik genomen en even zitten kletsen met de jongen uit Melbourne. S'avonds weer heerlijk zitten BBQ en zitten genieten van het heerlijke weer.

September 30 zondag

Vandaag is de dag van Mindil Beach, de weer voorspellingen waren gunstig en het bleef dan ook droog en natuurlijk warm en zonnig. Voordat we de markt bezochten zijn we eerst naar het museum geweest in Darwin (NT museum??) , zeker de moeite waard. Een hoop kunst en wat lokale geschiedenis. Waaronder de cycloon Tracy 1974 display en de grootste krokodil van de NT Sweetheart, en we waren beide verrast van de afmetingen. Bij het museum café nog even een heerlijk bakje koffie gedronken, dit is een café wordt natuurlijk goed bezocht door mensen die net twee uurtjes hebben doorgebracht in het museum en is zeker geen duur café.

Direct na het bezoek terug richting Mindil Beach, we waren redelijk vroeg dus dat gaf een mooi beeld van de opbouw en de bedrijvigheid die er dan heerste. ( SMS Norma ,ontmoeting, OZ BBQ, terug naar huis )

Oktober 1 maandag.

Winkelen, uitslapen, Nederlanders Almere Monique en Dick, uit eten biertje drinken

Oktober 2 dinsdag

S'morgens met Norma en de kids naar crocodylius parc geweest nog wat van Darwin gezien,East Point, Didge gekocht,spullen alvast gepakt. BBQ gedaan

Oktober 4 donderdag

De laatste dag in Darwin, het is zelfs de laatste dag in Australië. Het zit er al weer op. Eerste nog even een ontbijtje en dan kalmpjes aan klaarmaken voor het uitchecken. In eerste instantie blijven nog wat rondhangen in de ruimte bij de balie, maar uiteindelijk besluiten we toch nog even te e-mailen en de laatste hand aan waarbenjij.nu pagina te leggen. Na het bezoek aan het Internet café ( het is allang geen internet café meer) gaan we nog even langs bij onze Italiaanse koffieshop ( niet te verwarren met onze koffieshops ). Na de laatste bak koffie in Darwin, gaan we terug naar de wachtruimte bij de balie en om exact half twee worden we opgepikt door de airport shuttle. Het is nu echt over, we zijn op weg naar Singapore, ik heb nu al heimwee, we zijn nog niet eens een uur weg.