|
|
|
|
Naar huis ( going home ) |
|
|
Oktober 28 2001 Eigenlijk maakt het niet uit of je wekker gaat en om hoe laat hij gaat, wennen aan de hitte en slapen in deze hitte blijft wennen, dus als je om 04.45 gewekt wordt ben je bijna blij dat je uit je bed mag. Voor deze dag staat in ieder geval veel water op het programma de eerste stop is bij JimJim een meer waar we niet zwemmen maar wel een bijzonder uitzicht hebben onder weg hebben we een kort lunch stop gedaan en veel dieren onder weg gezien, de lunch bestaat uit veel fruit, sla en dergelijken in ieder geval lekker verfrissend. Na de Luch stappen we over in een fourwheeldriver busje,m we krijgen de tour van ons leven, ik zit als bijrijder voorin bij Norma en we hebben behoorlijk wat lol onderweg, ik kijk af en toe even naar achteren en zie daar iedereen redelijk verkramp in de bus zitten, doordat ik voorin zit kan ik precies zien wat er gaat komen en kan daar dan direct op reageren. Ik kan niets anders zeggen dat Norma een geweldige chauffeur is, mag ook wel bleek later ze had eigenlijk alles wat op wielen rijdt wel gereden, behalve een Roadtrain, dit was haar grootste wens. De bestemming was Twin Falls een soort klein paradijsje, je kan het niet direct zien vanuit de bus, je moet er nog een stukje voor zwemmen ( 800 a 900 meter ). Alle camera's en belangrijke spullen worden in een water dichte ton gedaan en meegenomen op een drijfplank naar het paradijs, daar een maal aangekomen kunnen we genieten van de prachtige waterval en het geweldige zwemwater. Na een heerlijke middag zwemmen we terug naar de bus en komen we laat aan op de volgende camping site. Op de rit daar na toe besef je pas wat je eigenlijk allemaal gedaan hebt vanmiddag je hebt gezwommen in water waar misschien wel krokodillen hadden kunnen zitten, te minste als je de borden moet geloven. Dit vraagt om een beetje uitleg; dit gedeelte stroomt bij overvloedige regenval over en dan bestaat er een kans dat er salty's vanuit andere wateren in dit meer terecht komen, vandaar de waarschuwingsborden en de vallen die we op hoger gelegen gedeeltes zagen staan. "NO WORRIES MATE"
Oktober 29 2001 S'morgens weer vroeg op en vroeg weg, blijft sommige toch een probleem en daardoor wordt de streeftijd niet gehaald. Dan klinkt daar altijd weer het "no worries" van Norma gewoon op pad en kijken waar we uitkomen. Heerlijk dit stress losse bestaan, ik voel me ook heerlijk thuis. Aangekomen bij Nourlangie Rock kunnnen we heerlijk wandelen en kijken naar heel veel Aboriginal Rock Art ( Lightning Man ) in het bezoekerscentrum "Bowalli Visitor Centre" hebben we nog wat boeken en notities boekjes gekocht. Ons verblijf voor de nacht is Gagugju Coolindu lodge het zelfde adres als gisteren en ook vandaag kon ik het niet laten om in de keuken te gaan staan, ik blijf het leuk vinden om te koken voor een groep, het was weer een geweldige dag en steeds meer begin ik te begrijpen waarom Australiers zo zijn als ze zijn "puur".
Oktober 30 2001 Ook op deze dag is het weer vroeg uit de veren en op weg naar de volgende mooie omgeving, ik kan het niet vaak genoeg zeggen maar het Kakadu National Parc en het Lichtfield Parc zijn wel een van de mooiste omgeving in Australie, iets wat we wel al gelezen hadden maar nu ook met eigen ogen kunnen aanschouwen. Norma belooft al de hele week ons een Thrill Neck lizzard te laten zien, en zodra ze er dan ook op de weg eentje ziett zet ze de bus aan de kant en duikt achter het dier aan, deze vlucht vervolgens de boom in waar hij rustig op oog hoogte blijft zitten, Norma kan hem op die manier uit de boom plukken ( dit is verboden in de Nationale Parken ) en we kunnen op ons gemak allerlei foto's maken. Na de foto sessie wordt het dier weer netjes in de boom gezet en vervolgen wij onze weg, op naar Edith Falls. Onderweg zien we nog een paar jonge Dingo's, en een stel wilde buffalo's deze verdwijnen zodra ze de bus zien ;"die verdomde touristen". Over Edith Falls is niet veel te vertellen behalve dat je daar met een witte zwembroek zeker niet moet gaan, de kans is dan redelijk aanwezig dat je met een zwembroek thuis komt die nooit meer wit zal worden, maar altijd een bruine kleur zal blijven houden. Na de zwempartij van deze dag gaan we even Katherine wat shoppen, een hele afwisseling na een aantal dagen in de bush, eindelijk wat koude karnemelk drinken, dat is eigenlijk het enige wat ik gemist hebt deze week en de karnemelk is nog net geen yoghurt ( heerlijk). Op de camping site aangekomen kan een ieder die nog even tijd en er geld voor over heeft een helicopter vlucht maken. Ook vandaag was weer een bijzonder dag geweest en iedereeen is moe en voldaan en na het eten zijn de meeste van ons dan ook snel vertrokken, ik moet hier wel bij vertellen dat eten hier pas rond een uur acht opgedient wordt en dat na die tijd nog corvee moet worden gedaan.
Oktober 31 2001 Voor de verandering weer eens vroeg, het blijft vreemd vroeger opstaan in je vakantie dan je ooit zou doen naar je werk. Doordat we zo vroeg uit de veren zijn hebben we het voordeel dat we rond het heetst van de dag ergens lekker in het water liggen en we voor en na die tijd de andere dingen kunnen doen. Op het programma staat een boottocht door Katherine Gorge, helaas hier is het gewoon altijd heet en bijna windstil dus wanneer je hier ook bent zweten zal je en hoe. De tocht met de boot vond ik persoonlijk niet echt geweldig leuk om te zien maar niet bijzonder, we hebben een redelijke vroege lunch en rijden dan naar de Douglas Hotwater Springs een apparte waterpartij, twee riviertjes komen bij elkaar, de een met heet water de ander met koud water en daarop de kruising heb je dan een heerlijk warme stroom. Het is daar prima vertoeven ondanks de hitte zker met een biertje, maar dan is al snel van alles uit te houden. Na een uurtje of twee dobberen is iedereen wel toe aan een douche en wat verfrissingen. We verblijven op een campingterrein " Adelaide River ", het is al weer ons laatste avondmaal met de hele groep. Nu pas dringt het bij iedereen door dat we een te gekke week achter de rug hebben en dat we zeker een geweldige gids gehad hebben. Koken is er vanavond niet bij, we eten fish ( Barramundi ) en chips in de bar en we kunnen even kijken naar Charley de opgezette waterbuffalo uit Crocodile Dundee. Voor we het weten is het al laat en is de laatste avond voorbij, jammer want we hadden nog wel een week met deze groep kunnen doorbrengen, vannacht liggen we voor de verandering onder de blotte hemel. Gezellig zo lekker dicht bij elkaar en met de vliegende honden in de ene boom en vallende rijpe mango's uit de andere boom hebben we een gezellige nacht. November 01 2001 Al vroeg worden we gewekt niet door Norma maar door een echte haan en een andere vogel die dacht dat hij ook een haan was, maar helaas het leek er niet eens op. Ik vindt alles prima maar gewekt worden door een dier die pas behoort te gaan kraaien bij de eerste zonne stralen vind ik wel wat te ver gaan, het was vijf uur en nog stikke donker. Deze haan had zeker een horloge en had er genoeg van en vond vijf uur een mooie tijd om wakker te worden. Na een vluchtig ontbijt van wat toast en hele verse mango's, rechtstreeks van de boom gaan we opweg naar onze eerste zwemplek. Onderweg stoppen we nog even bij een klein cafe en overnachtingsplaats waar we nog even kunnen kijken naar wat Aboriginal kunst en didgeridoo's, ik kan het niet laten om hier een didge te kopen en we vervolgen onze weg naar Buley Rockholl een plek in Litchfield Parc. Deze plek is heel apart het bestaat uit diverse kleine poeltjes die als een soort cascade in elkaar overstromen een prima plek om de hitte even te ontlopen, we kleden ons niet om maar rijden in zwemkleding en al naar de laatste zwemplek "Wangi Falls", dit is echt onze laatste zwemplek van deze tour. Nu begint het bij iedereen pas echt door te dringen dat het de laatste uren zijn die we samen doorbrengen, op de weg terug naar Darwin stoppen we bij de Didge Hut en daar kan ik nog even genieten van een paar aborginal kunstenaars die daar op hun gemak werken aan hun schilderijen. In het laatste gedeelte van de rit schrijf ik nog wat in het boek van Norma en terug in Darwin worden we als laatste afgezet bij ons Hotel, nemen we afscheid van Norma en maak de beloofte contact te houden. We brengen de avond door in het hotel samen met een Engels stel die we tijdens de tour hebben leren kennen.
Thuis voelen Na deze tour en de dagen die wij door hebben gebracht in Darwin ben ik me steeds meer thuis gaan voelen in dit geweldige land, is dit dan toch mijn tweede thuis of ben ik hier al eens eerder geweest???. We hebben nog twee tours voor de boeg en nog een aantal in Alice Spring en Adelaide. De tour tussen Darwin en Alice Spring is niet echt bijzonder geweest behalve dat we hier hele goede Engels vrienden aan overgehouden hebben, voor ons was deze tour niet meer dan een oversteek van Darwin naar Alice. We hebben onderweg wel wat leuke dingen gezien en gedaan, zoals Devils Marbles en Tennant Creek echte touristische plekjes in Australie.
|
|
